Przyczyny dysleksji

0
6
Przyczyny dysleksji

Odkąd tylko człowiek wynalazł pismo, życie diametralnie się zmieniło. Pismo to nie tylko sposób komunikacji, ale też wyrażania uczuć i emocji. Poza tym za jego pomocą człowiek jest wstanie przenieść myśl w czasie, a nawet w szeroko pojętej przestrzeni. Dlatego też dzisiaj czytanie i pisanie to podstawowe umiejętności, których uczy się w szkole. Nie każdy jednak tak samo łatwo przyswaja sobie te umiejętności. Są osoby, dla których nauka czytania i pisania to prawdziwy koszmar. I to wcale nie dlatego, że nie chcą się uczyć. Koszmar wynika często z zaburzeń, które proces uczenia utrudniają. A zaburzenia te nazywa się dzisiaj dysleksją. Aby lepiej zrozumieć, że dysleksja to rzeczywiście zaburzenie neurobiologiczne, warto przyjrzeć się jej z bliska. A w tym pomocne będą przyczyny dysleksji.

Badania nad przyczynami tego zaburzenia prowadzone są od lat. Na ich podstawie wyodrębniono kilka głównych przyczyn. I w tym miejscu należy powiedzieć, że nie ma czegoś takiego, jak jedna konkretna przyczyna. Czynników wpływających na rozwój dysleksji jest wiele. Czasem występują one pojedynczo. Ale są też i takie osoby, u których tych przyczyn było więcej. Wówczas nazywa się to polietiologią. A o jakich przyczynach mówi się najczęściej?

Jedną z najczęściej wymienianych przyczyn dysleksji jest genetyka. Wielu badaczy zauważyło, że rodzice potrafią w genach przekazać dziecku zmiany w centralnym układzie nerwowym. Oczywiście chodzi tu o te zmiany, które zaburzają funkcjonowanie mózgu w zakresie percepcji. I najczęściej do przekazania tych zmian dochodzi na linii męskiej. Na podstawie tego wyniku badań stwierdza się, że za dysleksję odpowiada konkretnie chromosom Y.

Drugą, z najczęściej wymienianych przyczyn dysleksji są mikrouszkodzenia mózgu, ale te, które powstały, gdy dziecko znajdowało się w łonie matki. Z tymi mikrouszkodzeniami wiąże się defekty kory mózgowej, która to odpowiedzialna jest za proces myślenia i mówienia.

Trzecia przyczyna nosi nazwę neurofizjologicznej. Jej istotą jest brak dominacji jednej z półkul. Gdy normalnie asymetria występuje, czytanie i pisanie nie sprawiają problemu. Kiedy jednak żadna z półkul nie jest dominująca, dochodzi do nieprecyzyjnej percepcji widzianych liter. A to z kolei prowadzi do błędnego odczytywania wyrazów.

Jako czwartą przyczynę w literaturze przedmiotu wymienia się zbyt wysoki poziom hormonów, szczególnie testosteronu. Hormony te w okresie prenatalnym powodują zaburzenia w kształtowaniu się kory mózgowej, a także rozwoju samego mózgu. Negatywnie wpływają też na system immunologiczny, co blokuje jednocześnie prawidłowy rozwój lewej półkuli. Zahamowana, staje się później przyczyną problemów z nauką mówienia, a z czasem też i pisania oraz czytania.

Obok wymienionych wyżej przyczyn, wspomnieć należy również o zaburzeniach emocjonalnych. Jak się okazuje, uraz psychiczny czy silny stres, które wpływają na układ nerwowy, także mogą prowadzić do dysleksji. Psycholodzy oraz psychiatrzy, którzy są zwolennikami tej teorii powstawania dysleksji, wiążą ją silnie z tak zwanymi blokadami psychicznymi.

Aby łatwiej było dobrać terapię, zawsze warto przyjrzeć się, które przyczyny dysleksji w danym wypadku wystąpiły. Przyczyny te stanowią podstawę wyboru działania psychoterapeutycznego. A to jest szalenie ważnym dopełnieniem działań pedagogicznych. Tylko połączenie ich i prowadzenie równocześnie gwarantuje optymalne wyniki terapii. Warto więc o tym wszystkim pamiętać i do terapii zaburzeń dysleksji podejść bardzo poważnie i odpowiedzialnie.

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułSławni dyslektycy
Następny artykułLeczenie dysleksji

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here