Czym jest dysleksja, jak ją możemy rozpoznać, czy ma znaczący wpływ na rozwój dziecka?
Dysleksja to rodzaj zaburzenia charakteryzujący się znacznymi problemami w czytaniu, jak również w pisaniu, głównie dotykających dzieci. Dziecko trudniej się uczy tychże umiejętności, wyraźnie ma z tym kłopot, dlatego ważnym jest szybka specjalistyczna pomoc (zajęcia kompensacyjno-korekcyjne). Innymi objawami dysleksji jest trudność zapamiętywanie, trudności w różnicowaniu głosek podobnych dźwiękowych, notoryczne popełnianie błędów ortograficznych, nieprawidłowe rozmieszczanie pracy pisemnej w przestrzeni czy opuszczanie litery y. Jedno trzeba wiedzieć, dysleksja nie jest chorobą, którą się leczy przy pomocy środków farmakologicznych, to typ zaburzenia nad skutkami, którymi należy pracować. W takich sytuacjach szczególnie liczy się rola rodziców oraz pedagogów, to w ich rękach leży prawidłowy emocjonalny rozwój dziecka ? pozostawienie dziecka samemu sobie, a także nie wyjaśnienie dziecku jego ?inności?, może skutkować zaniżoną samooceną i problemami w dorosłym życiu. Ważnym jest wypracowanie pewnych strategii, które pozwolą wziąć problem w ryzy, z dysleksją trzeba się nauczyć żyć, a przede wszystkim należy sobie uświadomić, iż nie jest to przypadłość związana z zaburzeniami intelektualnymi, czy też niedorozwojami.
Dysleksja? Zaburzenie, które jest przedmiotem analiz wielu specjalistów z dziedziny genetyki czy neurologii, skąd ono się bierze, jakie ma przyczyny?
Dzisiejsza medycyna wciąż nie potrafi wskazać głównej przyczyny zaburzenia, wiele natomiast wskazuje, iż do czynników wywołujących dysleksje może należeć zmiana zachodząca w genie 6 określanym jako DCDC2 oraz w genach 1, 2, 3 i 15, zaburzony gen 15 uznaje się za prawdopodobnego winowajcę problemu. Według tej hipotezy możemy wnioskować, iż w znacznej części zachorowań następuje inny niżeli w zdecydowanej większości rozkład aktywności pracy mózgu, podczas wykonywanie pewnych zadań (czytanie, szczególnie to ze słuchu, pisanie, czy też zapamiętywanie). Dysleksja jest chorobą dziedziczną, nad którą się systematycznie oraz mozolnie pracuje, a wszystko po to, aby uzyskać jak najmniej negatywnych skutków w życiu codziennym.
Leczenie dysleksji? proces długotrwały, ale jakże istotny, w przebiegu tychże zaburzeń nie ma cudownych środków, tu liczy się praca i wytrwałość. Dysleksji nie jest sposób wyleczyć, można jednak nad nią zapanować, tak by nie przeszkadzała nam w życiu.
Istnieje klika sprawdzonych sposobów, popartych doświadczeń specjalistów oraz samych pacjentów. Jedną z nich jest metoda Thomatis?a ? polega ona na wyrabianiu umiejętności słuchania ze zrozumieniem, jak mówi twórca tej metody ?słuchanie a słyszenie to dwa różne parametry.. a głos zawiera tylko te częstotliwości, które słyszy ucho?. Druga z bardzo znaczących się metod dająca znaczący ślad w walce z dysleksją jest metoda Ronalda Devisa, który zakłada, iż ?występują dwa sposoby myślenie werbalny i niewerbalny, za pomocą słów i przy wykorzystywaniu umysłowych obrazów pojęć lub idei?. Podstawą terapii jest, zatem zrozumienie symboli (obrazów), które składają się z takich elementów jak ? znaczenie symbolu, wygląd symbolu (szczególne ważny moment, gdy na niego patrzymy), a także dźwięk, jaki opisuje symbol, gdy się go słyszy.
Każda z powyższych metod jest dobierana do indywidualnych potrzeb pacjenta i nie można jednoznacznie skazać, która odgrywa większą wagę w walce z dysleksją.
Dysortografia ? jeden z typów zaburzeń określanych dysleksją rozwojową, charakteryzuje się specyficznym popełnianiem błędów ortograficznych, mimo systematycznej pracy i starań dydaktycznych.
Nad tym problemem można pracować, wręcz trzeba, jednakże statystyki nie są optymistyczne, bowiem jedynie w niewielkim odsetku przypadków jest się w stanie wyeliminować go całkowicie. Dysortografię diagnozujemy po ówczesnym wykluczeniu zaburzeń słuchu, problemów z ortografią wynikających z braku zasad pisowni, jak również niedorozwojów intelektualnych. Jest kilka podstawowych objawów, które mogą skłonić nas do podejrzeń pojawienia się zaburzeń dysortograficznych, jednymi z nich to: popełnianie błędów ortograficznych mimo znajomości zasad pisowni, przemieszczanie liter w wyrazach, ich podawanie, pomijanie, pisanie ?lustrzane? cyfr i liter oraz mylenie liter, czy też sylab.
