Co to jest dyskalkulia?

0
372
dyskalkulia

O zaburzeniach dzieci w wieku szkolnym mówi się już od dawna. Znane są nam pojęcia takie jak dysgrafia czy dysleksja. Niewielu z nas jednak słyszało o dyskalkulii. Co to jest dyskalkulia? Czy to poważne zaburzenie i jak sobie z nim poradzić?

Czym jest dyskalkulia?

Jest to choroba, o której powszechnie powiedzieć możemy, że związana jest z matematyką. Oznacza problemy z wykonywaniem działań arytmetycznych, ich nazywaniem i rozpoznawaniem. Szacuje się, że około 5% społeczeństwa cierpi na to zaburzenie, co więcej większość osób nie zdaje sobie z niego sprawy. Należy pamiętać, że zaburzenie to nie oznacza prostych problemów z matematyką jak np. nauka tabliczki mnożenia czy dzielenia pisemnego. Dyskalkulia to zaburzenie bardziej skomplikowane, wymagające odpowiednich ćwiczeń i metod radzenia sobie z tym problemem.

Dzieci zmagające się z dyskalkulią nie potrafią nazywać obiektów związanych ze światem matematycznym. Osoby te nie potrafią również odczytywać symboli i obiektów matematycznych, a także ich pisać. Trudności pojawiają się u nich w trakcie szeregowania obiektów w określonej kolejności oraz przy wykonywaniu działań matematycznych poprzez zaburzenie rozumienia abstrakcyjnego. Z tego względu zaburzenie to podzielić można na szereg mniejszych, do których zalicza się:

  • Dyskalkulie graficzną;
  • Dyskalkulie leksykalną;
  • Dyskalkulie werbalną;
  • Dyskalkulie wykonawczą;
  • Dyskalkulie operacyjną;
  • Pojęciowo-poznawczą.

W jaki sposób zdiagnozować dyskalkulię?

Osoby z podejrzeniem występowania tego zaburzenia powinny zbadać się u specjalisty. Badania te są bezpłatne i wykonuje je neurolog w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Najbezpieczniej testy przeprowadzić jak najwcześniej, tak by możliwe było szybkie i efektywne podjęcie określonych działań niwelujących to zjawisko. W trakcie badania wykonywany jest szereg testów pozwalających na zdiagnozowanie dyskalkulii wykluczając jednocześnie inne zaburzenia jak pogorszony słuch czy wzrok, trudności związane z matematyką wynikające ze zwykłego niezrozumienia przedmiotu, zaburzenia psychiczne czy neurologiczne czy też po prostu niewłaściwe nauczanie.

Przeprowadza się testy związane z nazywaniem obiektów matematycznych, pisaniem ich oraz wykonywaniem prostych działań matematycznych w zależności od poziomu nauczania dziecka. Obliczenia wykonywane są przez dziecko w pamięci albo na palcach, przeprowadza się zadania tekstowe, zapisywanie ciągów liczb czy zadania na wskazanie większych lub mniejszych zbiorów liczb.

Specyficznymi narzędziami do zdiagnozowania dyskalkulii są testy badające umiejętności szkolne dziecka takie jak czytanie, pisanie czy liczenie, testy inteligencji oraz testy badające zdolności specyficzne dziecka.

Objawy dyskalkulii w życiu codziennym

Objawy tego zaburzenia podzielić możemy na dwie kategorie. Pierwsza to ta iście związana z umiejętnościami szkolnymi, druga opisuje wszystkie problemy z zwyczajnym życiu codziennym. Do tych pierwszych zaliczamy zaburzenia w trakcie wykonywania prostych obliczeń matematycznych, wyciągania z nich wniosków i zapisywania ich, trudności ze zrozumieniem i przyswojeniem pojęć, błędne przepisywanie symboli i liczb oraz stres związany z koniecznością nauki matematyki.

W życiu powszednim zauważyć możemy problemy z odczytywaniem godziny na zegarku, trudności w korzystaniu z kalkulatora poprzez błędne wciskanie liczb na urządzeniu, problemy z czytaniem map, trudności w posługiwaniu się kartą bankomatową czy podczas korzystania z usług finansowych, a nawet trudności z gotowaniem poprzez użycie w przepisach dużej ilości cyfr i znaków czy zaburzenia w orientacji przestrzenno-czasowej.

Nie jest to jednak zaburzenie nie do przejścia. Aby z nim walczyć należy zachęcać dziecko do wykonywania prostych zadań matematycznych, pokazywanie możliwości rozwiązywania danego zadania na różne sposoby oraz umożliwienie korzystania z pomocy kalkulatora.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here